Rozdział 3

Dzisiaj pojechałam do szkoły po raz pierwszy na motorze .Dostałam go na szesnaste urodziny od taty jeszcze przed wyjazdem . Okazało się , że nie tylko ja mam motor . Po drodze minął mnie Austin , przejechał obojętnie koło mnie jakby mnie nie zauważył . Dziwniejsze było to , że wyraźnie nie jechał do szkoły . Skręcił w zupełnie inna stronę .Kiedy dojechałam do szkoły czekała na mnie Sophie . Wydawało mi się , że czeka na mnie już od jakiegoś czasu .

-Cześć - zaczęłam

-Czy wiesz która jest godzina , miałaś być na wpół do ósmej !!?

-Próba do przesłuchań , przepraszam , zapomniałam .

-Chodź lepiej ze mną , wszyscy już pewnie czekają .

Wszyscy ? , zaniepokojona szłam za Sophie , która prowadziła mnie jakimiś ciemnymi korytarzami . Nawet nie miałam pojęcia jak dużo zakamarków ma nasze liceum. Nagle zatrzymałyśmy się i Sophie pokazała mi jakieś małe pomieszczenie 

-to jest nasza szatnia , przebierz się w kostium i przyjdź na salę .

-ale nie mam żadnego kostiumu , ani nie umiem swojej roli ...

-po to jest ta próba , poćwiczysz a co do kostiumu wisi w twojej szafce. Nie stresuj się , będzie dobrze , to tylko próba .

Zapaliłam światło i i zobaczyłam że w takim małym pomieszczeniu stoi chyba ze 30 szafek , na jednej z nich była przyklejona karteczka z moim imieniem . Wisiała tam piękna sukienka , cała się błyszczała , byłam w niebo wzięta .Zaczęłam zdejmować z siebie ubrania . Żakiet , bluzkę ..i nagle do szatni weszła jakaś dziewczyna . Miała długie blond włosy , miniówkę i bluzkę na ramiączkach . 

-Co ty sobie w ogóle  myślisz?!

-Coś się stało ? - zapytałam wystraszona 

-Oddawaj mi moją sukienkę , była strasznie droga a ty całą mi pomięłaś , co ja mam teraz zrobić?!

-Ale...nie rozumiem. Ta sukienka którą nazywasz ,, twoją sukienką'' wisiała w mojej szafce , zobacz.-odpowiedziałam wskazując placem szafkę z napisem ,, DANIELLE '' . 

-ale to przecież moja szafka ?!

-masz na imię Danielle?

-tak, myślałam , że wiesz .

Rozmowę przerwała Sophie która zaniepokojona przyszła do szatni zobaczyć dlaczego jeszcze nie dołączyłam do innych .

-Widzę , że jesteście obie . Poznałyście się już?

-Tak , niestety - odpowiedziała moja imienniczka z miną jakby ktoś właśnie uderzył ją w twarz . 

-Gdzie jest moja szafka ? - zapytałam 

-ta obok której stoisz , o co chodzi?

-Dlaczego w tej szafce była jej sukienka? - zapytałam kolejny raz Myślę , że Sophie zgadła po mojej minie , że coraz mniej zaczynam rozumieć.

-Macie wspólną szafkę . Jakiś problem?

-Nie - zapewniłam - ale w takim razie gdzie jest mój kostium.

Sophie zaczęła przeszukiwać wszystkie szafki aż w końcu z jednej z nich wyciągnęła krótką obcisłą sukienką . Wyglądała podobnie jak tamta tyle ,że była wyraźnie o kilka rozmiarów mniejsza . 

-To nie jest mój rozmiar -zaprzeczyłam oglądając ją .

-Mówiłaś że nosisz XM ? 

- tak , to prawda ale to mi nie wygląda na XM .

-załóż , zobaczysz będzie na tobie dobrze leżała . 

Zaczęłam wciskać swój gruby tyłek w tą sukienkę i o dziwo jakoś się udało . Kiedy zrobili mi jeszcze makijaż wyglądałam zupełnie jak nowa żona mojego taty . Gruba chodząca w za małych sukienkach z dużym dekoltem i sporym , wyzywającym makijażem . 

-Cholera , jaka ja jestem brzydka - stwierdziłam widząc się w lustrze .

Szłam powoli bo ledwo robiłam kroki na wysokich butach i doszłam przed salę . Kiedy otworzyłam drzwi zapaliły się światła i jakiś głos z widowni powiedział -Danielle Steward , proszę usiąść na wolnym miejscu . 

-Ledwo mogłam patrzeć do przodu po światła oślepiały mnie ale kiedy przyciemniały zobaczyłam , że oprócz mnie jest tu bardzo dużo osób . Widziałam ich ponad 40 . W pewnym momencie zauważyłam Kevina . Wyglądał na stremowanego . Siedział z głową schowaną za jakąś kartką . Nie trudno było się domyśleć , że był to scenariusz .Szłam w jego stronę podczas kiedy cała sala łącznie z panią dyrektor i Sophie gapiła się na mnie . Kevin chyba jako jedyny nie zauważył mojej obecności . 

-Mogę zobaczyć?-zapytałam wskazując scenariusz .

-Tak , jasne .-odpowiedział trochę oszołomiony .

-Usiadłam koło niego i zaczęłam czytać poszczególne role . Jak się dowiedziałam mieliśmy wystawiać ,, Sen nocy letnie ''Williama Szekspira . Miałam zagrać Helenę - postać zakochaną do szaleństwa w Demetriuszu . Zadałam sobie pytania , kto gra Demetriusza . Jak się nie trudno domyśleć miał go zagrać Kevin. Złośliwość losu jest mi znana od dziecka . Zawsze miałam pecha , tak też miało być tym razem.

-Przeznaczenie?-przerwał moje myśli Nick.

-Nie rozumiem?

-Będziemy razem grali .- wytłumaczył

-Tak , tak -potwierdziłam - jeżeli się dostaniemy-dodałam niepewnie

Przesłuchanie trwało prawie dwie godziny . Mieliśmy przeczytać nasze role w taki sposób żeby zachwycić jurorów. Byłam zestresowana i nie wiem czy wszystko wyszło tak jak należało .Kartka z nazwiskami osób które się dostały miała zawisnąć na tablicy ogłoszeń już jutro .

Następnego dnia kiedy przyjechałam do szkoły od razu podbiegłam do tablicy ogłoszeń.Uprzedził mnie Kevin który uśmiechnięty biegł w moją stronę .

-Dostaliśmy się ! - powiedział i uściskał mnie.

Poczułam ciepło jego ciała i jego energię i entuzjazm. 

-Naprawdę? - zapytałam , bo nie wierzyłam w to co usłyszałam.

-Tak , mamy przyjść jutro na próbę o tej samej porze . 

-To super , cieszę się , nie wiedziałam, że się dostanę .

-A ja w ciebie wierzyłem od początku .

-Serio? , ja sama w siebie nie wierzyłam - powiedziałam chcąc obrócić wszystko w jeden wielki żart . Czułam , że zbliżamy się do siebie coraz bardziej i nie chciałam żeby to wyszło nieprzyzwoicie . 

-Wpadnę dzisiaj do ciebie .

-Pewnie , wpadaj , tylko skąd wiesz gdzie mieszkam?

-Natalie mi powiedziała ,swoją drogą ładna okolica , tylko wieczorem jest tam trochę groźnie..

-Co masz na myśli? - zapytałam zaciekawiona 

-Może cię napaść jakiś zboczeniec -odpowiedział i zaraz potem zobaczyłam jego uśmiech na twarzy .

-To nie było śmieszne .-protestowałam 

-Przepraszam , wybaczysz mi? - zapytał szczerząc się do mnie jeszcze bardziej

-Myślę ,że tak - odpowiedziałam i też uśmiechnęłam się najładniej jak potrafiłam wiedząc , że ma dobre intencje .

-To do zobaczenia?-zapytał 

-Do zobaczenia- odpowiedziałam

Pierwszy raz spodobało mi się aktorstwo . Zawsze kojarzyło mi się z wymalowanymi aktorkami paplającymi swoje role ale teraz kojarzy mi się ze szczerym uśmiechem Kevina .

Kilka godzin potem leżałam na łóżku i czytałam ulubioną książkę ,, Szeptem '' . Nie mogłam skupić się na czytaniu bo nie mogła doczekać się spotkania z Kevinem . Może brzmi to dziwnie ale przez ten czas kiedy rozmawialiśmy wydawał się naprawdę w porządku . Mam nadzieję że to nie tylko dobre pierwsze wrażenie ...